tag:blogger.com,1999:blog-7721635366411438812.post5112262642653924929..comments2009-08-02T16:01:37.247-07:00Necip Güvennoreply@blogger.comBlogger1125tag:blogger.com,1999:blog-7721635366411438812.post-59078963127168588872009-08-02T15:59:54.934-07:002009-08-02T15:59:54.934-07:00MATEMATİK FOBİSİ VE HER ZOR İŞİN İÇİNDE BİRDE KOLAYI VAR<br /><br />Necip GÜVEN hocamla 2008’in son günlerinde tanışma imkanı buldum.Hemen kitabını istetip 2009’un Şubat tatilinde okuyup bitirdim.Matematikle Barışıyorum adlı kitap matematik öğretme şeklimizin ve ev ödevlerinden yana yakıla anlatan öğrenci,öğretmen ve velilerin yazılarıyla dolu.Mevcut müfredatın,öğretmenlerin öğremcilerin ve velilerin sessiz çığlıklarına tercüman olmuş.Özellikle çarpma işlemini öğretme yöntemimizin kanayan bir yara olduğunu anlaşılıyor.Bu probleme acımasızca eleştiriyor.Dayanağını da gelen mektupları kanıt olarak göstermiş.<br />Ben hep merak etmişimdir meslektaşlarımın sınıf içinde matematikle ilgili yöntem,teknik ve kendine has uygulamalarını …..!Öğretmenlik hayatım boyunca her meslektaştan bir şeyler öğrenebileceğimi ,yararlanabileceğimi kabul ederim.Keşke Necip HOCAMLA zümre olsaydım da tecrübe ve bilgilerindan yararlanabilseydim.Fakat hocam büyük özveri ve gayretleri sonucunda aktif bir emekliliğe geçerek matematikte yaşadığımız problemi çözmeye adamış kendini.Yılların tecrübesinden damıttığını ,yenilerini ekleyerek ,araştırarak elde ettiklerini bizimle paylaşıyor.Mezara götürmeden ….Bizlere yol gösteriyor bu işi daha ileriye götürmek için….<br />Matematik çocukların nasıl öğrendiği,kavramların nasıl öğretileceği,çarpmanın başlangıç noktasının nasıl olacağı göz ardı edilir.Aceleye getirilerek öğrencilerimizin sokakta,evde ve çocukluğunda edindiği bilgilerden bağımsız-kopuk olarak matematik öğretilmeye çalışılır.Necip Hocanın ‘’Biz Süper Çocuklar’’ şarkısında söylediği gibi 3 ayaklı tabure,masa ayakları,insan ayağı…..vb modellerden hareketle çocuğun anlam dünyasına kolayca giriş yapılarak dersi işlemek daha kolay ve pratik.Yapılandırmacı yaklaşıma daha yatkın….Matematik cümleleri sanki yabancı dilde çevrilmiş cümleler gibi çocuğa hitap etmesi zor o kadarda gündelik yaşamdan uzak.Cem Yılmazın trajikomik olarak eleştirdiği çarşıda alışveriş yaparken paranın beşte ikisine elma, beşte birine armut…..vb alışveriş yapana hiç rastladınız mı?<br />Matematiği 1. kademede çevrede varolan gündelik hayatta karşılaştığı somut örnekleri kullanmanın faydası çok.Geometride evin mimari yapısından (çatı,direkler duvar pencere…vb.) yararlanmalıyız.Çarpım tablosundan ritmik sayma temelinden hareket ederek masata ,bure,insan ayaklarından hareket edilerek problem kurulabilir.Basamak kavramını Necip Hocanın önerdiği gibi demir birlikler ,kağıt onlukları ve yüzlükleri kullanarak konuyu işlenebilir.Hem daha verimli,hem dikkat çekici hem de öğrendiklerini hafızaya kaydedip diğer konularda da kullanabilir.Çevresindeki nesnelerle sayısal düşünebilen,sorgulayabilen ve en önemlisi ezber yükü altında ezilmeden eğlenceli öğrenen öğrenciler..<br />Matematikte hep problem durumları ezberleterek işi kotarmak yanlış.Probleme farklı bakış açısı geliştirmek ve ne yaptıklarını anlamları önemli bence.Problemi sınıfta öğretmen ve öğrencileriyle tartışması önemli.Umarım öğrencilerimiz verilen bilgileri hafızalarına kaydetmekle görevli flaş bellek , cd yada harddisk olarak görmekten vazgeçmeliyiz.Öğrencilerimizin kendi buldukları sonuçlara ve çözümlere değer verip desteklemeliyiz.<br /><br />Doğan İŞBİLİR<br />Alpaslan İlköğretim Okulu<br />Sınıf ÖğretmeniAlpaslan İşbilirhttp://www.alpaslan.comnoreply@blogger.com